Bo w każdej wielkiej książce jest kilka książek,
trzeba tylko do nich dotrzeć,
odkryć je, zgłębić i pojąć
Ryszard Kapuściński
(Podróże z Herodotem, Znak, Kraków 2008, s. 208)
Praca to zbiór piętnastu rozdziałów, których wspólnym motywem są działania propagandy komunistycznej w Polsce w okresie od zakończenia wojny po rok 1956. Ogromną zaletą pracy jest to, iż poprzez dużą liczbę i równocześnie różnorodność zawartych w niej tekstów przedstawia temat w sposób bez mała całościowy. Propaganda stanowiła jeden z filarów systemu władzy w tzw. Polsce Ludowej i to w całym okresie jej istnienia. Jej rola była szczególnie ważna w opisywanym w monografii przedziale czasowym, gdyż służyła budowie państwa o charakterze totalitarnym, w którym na wzór sowiecki kształtowanie światopoglądu, monopol informacyjny i używanie tzw. nowomowy były jednymi z najważniejszych narzędzi sprawowania władzy.
To praca ze wszech miar potrzebna, ciekawa i cenna, która ukazuje techniki, mechanizmy, narzędzia i treści propagandy w różnym kontekście czasowym, a także w różnym kontekście przedmiotowym, obrazując zmiany w propagandzie zależnie od sytuacji politycznej.
Z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza Zycha
[Opis okładki: okładka stylizowana jest na plakat z epoki socrealizmu. Przedstawia młodą, silną kobietę o blond włosach, ubraną w oliwkową koszulę z czerwonym krawatem zawiązanym pod szyją; kobieta z zadowoleniem patrzy przed siebie, trzymając oburącz dużą kierownicę maszyny rolniczej; styl grafiki jest monumentalny i idealistyczny]