W pracy przybliżono tematykę związaną z badaniami nad deformacjami terenu, istotą pomiarów satelitarnych z podstawowymi źródłami ich błędów, procesem niwelacji geometrycznej oraz techniką precyzyjnej niwelacji geometrycznej. Zweryfikowano różnice między niwelacją geometryczną a pomiarami satelitarnymi i możliwości ich integracji przez zastosowanie odpowiedniego modelu quasi-geoidy. Szczególnym analizom poddano problematykę zachowania stałości średniego centrum fazowego anten GNSS. W tym celu opracowano specjalny sposób kalibracji anten GNSS oraz zaprojektowano stanowisko do ich kalibracji. Opracowane technologie, zdobyte doświadczenia i pozyskane dane obserwacyjne posłużyły do realizacji głównego celu pracy. Na obiekt doświadczalny wybrano obszar w pobliżu odkrywki KWB „Adamów" w Turku, znajdujący się w granicach wpływów eksploatacji górniczej. Na wybranej sieci kontrolnej realizowano jednocześnie pomiary niwelacji geometrycznej oraz pomiary satelitarne. Proces obliczeniowy przeprowadzono w czterech wariantach ścisłego wyrównania na podstawie finalnych wartości przewyższeń między punktami uzyskanych z odmiennych technik pomiarowych oraz przeanalizowano uzyskane dokładności. Wyniki przeprowadzonych badań potwierdziły możliwość zastosowania zaproponowanego rozwiązania w przypadku znacznej odległości punktów referencyjnych od badanego obszaru oraz dużą dokładność wyznaczania wskaźników deformacji terenu w przypadkach wystąpienia nagłych zdarzeń (zawałów górniczych) przez przeniesienie układu współrzędnych pomiarami satelitarnymi w rejon zdarzenia, a następnie przeprowadzenie niwelacji geometrycznej.

NAKŁAD WYCZERPANY