Bo w każdej wielkiej książce jest kilka książek,
trzeba tylko do nich dotrzeć,
odkryć je, zgłębić i pojąć
Ryszard Kapuściński
(Podróże z Herodotem, Znak, Kraków 2008, s. 208)
W niniejszej pracy zbiorowej autorzy akcentują istotność wszelkich artefaktów, mających dla uchodźców znaczenie nie tylko praktyczne, ale także sentymentalne, ponieważ przedmioty wywiezione z kraju przejętego przez bolszewików stawały się żywym świadectwem dawnego bytu i pobudzały umysły Rosjan do wspomnień radosnych i smutnych.
W prezentowanym tomie znajduje się czternaście artykułów. Przed czytelnikiem jawi się świat Rosjan i...
Po wyczerpaniu pierwszego nakładu do rąk czytelników trafia drugie, poprawione i rozszerzone wydanie niemieckojęzycznej książki przeznaczonej przede wszystkim dla studentów filologii germańskiej. Prezentowana publikacja jest przystępnym wprowadzeniem do językoznawstwa ogólnego i germańskiego. Jej walorem jest bez wątpienia poparcie teoretycznych rozważań licznymi przykładami, zaczerpniętymi z różnych języków. Rozdziały...
Józef Teodor Konrad Korzeniowski (1857-1924), znany jako Joseph Conrad to pisarz, którego niezwykłe koleje życia stanowią nieustanne źródło inspiracji zarówno dla badaczy, jak i czytelników. Jest jednak jeden aspekt jego twórczości, który nie doczekał się - jak dotąd - wnikliwego zainteresowania, a mianowicie przekłady jego dzieł na język polski. Tę lukę wypełnia z powodzeniem omawiana książka. Autorka zwraca...
Nakład wyczerpany.
Brak opisu
Nakład wyczerpany
Brak opisu (wydanie drugie poprawione i uzupełnione)
Emigracja rosyjska „pierwszej fali” (1917–1940), liczona w miliony, rozproszona na pięciu kontynentach, składająca się z przedstawicieli wszystkich klas i warstw społecznych, obejmująca kilka pokoleń, wytworzyła niespotykaną później koncentrację talentów w sztuce, a także w innych dyscyplinach, w nauce i technice. Wśród dziedzin, które osiągnęły na emigracji najwyższy poziom, była poezja. Chociaż życie literackie emigracji rosyjskiej cechował...
Książka została napisana w języku rosyjskim, składa się ze Wstępu, pięciu rozdziałów oraz części zawierającej wnioski. Do tekstu dołączono wykaz wybranych źródeł oraz bibliografię. Autorka określa swoje ujęcie morfonologii słowiańskiej jako panchroniczne, tj. zarówno synchroniczne, jak i diachroniczne oraz omawia poglądy na miejsce morfonologii w systemach językowych, ze szczególnym uwzględnieniem jej miejsca w językoznawstwie historycznym, jak i w typologii...
